Schets Pijl omlaag

Mila, Loek en Mei zijn in het park.

Lin past op.

Lin is de zus van Mei.

Zij is al groot.  

 

‘… - 7 - 8 - 9 - 10!

Ik kom!’ schreeuwt Loek.

 

Mila doet haar pink in het gat.

Dat past net.

De schil is niet leeg

Ze voelt wat kouds.

 

‘Ik heb je!’ gilt Loek in haar oor.

Mila schrikt op

Ze dacht niet meer aan het spel.

Mila hurkt bij een struik.

Ze maakt zich heel klein.

Hier vindt Loek haar vast niet.

Haar neus ligt haast op de grond

 

Plots ziet Mila iets blauws.

Het ligt naast haar hand.

Ze pakt het op.

Het is een blauw ei.

De schil is stuk.

Er zit een klein gat in.

En ook een barst.

‘Ssst’, sist Mila.

‘Wat heb je daar?’ vraagt Loek.

Mila laat het ei aan Loek zien.

Mei komt bij Loek staan.

‘Hé, een blauw ei?’ vraagt Mei.

‘Een ei is toch bruin of wit?’

‘Er zit iets in’, zegt Mila.

 

Mila trekt aan de schil.

Er zit een raar ding in.

Het valt op haar hand.

‘Wat is dat nou?’

‘Kom we gaan naar Lin’, roept Mei.

‘Zij weet het vast.’

Lin zit op een bank.

Ze kijkt in de hand van Mila.

‘Ach, het jong van een mus’, zegt Lin.

‘Maar het is dood.

Soms valt een ei uit een nest.

Als het ei stuk is, gaat het jong dood.’

 

‘Maar dat is geen mus’, roept Loek

 

‘In het ei is de mus nog kaal’,

legt Lin uit.

 

Lin wijst naar een bak naast de bank.

‘Doe de mus hier maar in’, zegt ze.

‘Nee!’ roept Mila.

‘Ik maak een graf.’

 

Mila loopt naar de struik.

Met haar hand graaft ze een gat.

Loek kijkt.

Zacht legt Mila de mus in het graf.

Dan maakt ze het gat dicht.

‘Dag mus.’

 

Mei rent weg.

Ze komt terug met een bloem.

Ze legt de bloem op het graf.

 

Loek voelt in zijn zak.

Hij had nog wat.

Waar is het nou?

Ja daar is het.

 

Hij legt een stuk koek op het graf.

‘Voor mama mus.

Als ze langs komt.’

 

Mila legt de koek naast de bloem.

Uit het zand steekt een scherf.

De scherf is groen en glimt.

Die kan er ook nog bij.  

 

Dan tikt Loek Mila aan.

‘Jij bent hem!’ roept hij.

En hij rent hard weg.

Mei ook.

Mila gaat bij de boom staan en telt.

 

‘1 - 2 - 3 - 4 -…… ‘